بزرگ کردن دایره ارتباطات برای من همیشه یکی از چالش برانگیز ترین بخش های زندگیم بوده و هست . همیشه تلاش کرده ام در عین حال که در برقراری ارتباط، آدم راحتی باشم ، دوستیامو گلچین شده پایه ریزی کنم و حریم ها و کاربری های متفاوتی برای هرکدوم از دوستیام در نظر بگیرم . کلا من آدم دره باغی سبزی نیستم . توی زندگیم هر کسی تا یه محدوده ای میتونه بهم نزدیک بشه . برای ملاقاتهای همگانی دوستان مدرسه ، فراخوان میدم و یهو ۳۰ نفر آدمو که خیلیاشونو اصن یادم نیست ، دعوت میکنم به خونه ام اما فقط با دوتاشون بررسی از مرجع روابط طبق کپی رایت مو جلو میبرم و باز یه جایی توقف میکنم . کلی دوست دارم که هیچ وقت همه رو یکجا جمع نمیکنم یا رفتارم با همشون به یک شکل نیست . خب خیلی از آدخما توی بررسی از مرجع روابط طبق کپی رایت شون این حریم ها رو دارن اما خب من با جمع های متفاوت فاصله های یکسان ولی از انواع مختلف دارم. خیلی هم اهل معاشرتم و زنده به رفت و آمدم . از وقتی ازدواج کرده ام ، برای روابطم با آدما فیلتر های بیشتری هم قائل شده ام که همین موضوع بزرگتر کردن این دایره رو سخت هم کرده . امروز در دو سانس مختلف دو مدل رابطه ی جدید رو تجربه کردم . خوشحالم. خیلی خوشحال اما از صبح که درحال بررسی رفتاری که توی هر جمع باید بکنم بودم، به این هم فکر میکردم که چه چیزهایی باعث میشن که مثلا من انقدر رفتارم در روابطم با افراد مختلف متفاوت و از پیش تعیین شده باشه ؟ آیا باقی افراد هم در روابطشون ملاحضات مختلف، تعیین کننده ان؟ اصلا چه نوع ملاحظه ای به چه علت توی روابط حرف داره برای گفتن؟ برای من سن و سال آدما خیلی حرف داره، نگرش به زندگی خیلی برام تعیین کننده اس، وضعیت کلی اقتصادشون به رفتارم جهت میده ، گرایشات مذهبیشون همیشه تا بوده محدودم کرده ، گرایشات سیاسی یا اجتماعیشون قالب های مختلفی رو برام تعریف کرده ، سلیقه و علاقه اشون برام مسیر تعریف کرده یا .... خب اینا برای منیه که بعد از کلی برانداز یه رابطه ی دوستی رو شکل میدم و اصرار دارم دوستیامو محدود به یه نوع خاص نکنم و سعی میکنم یاد بگیرم در کنار همه مدل آدمی خوشحال باشم . شما چطور ؟ شما برای روابطتون قانون دارید ؟ قوانینتون متاثر از چه عواملی ان؟